ویکتور هوگو

اطلاعات كامل درباره ویكتور هوگو !

 
نمی‌خندد، توی هیچ کدام از عکس‌هایش. توی بیشترشان چه دستش را زیر چانه زده باشد چه نه، یک نگاه غمگینی دارد این مرد. شکل پاپانوئل‌های غمگین است اصلا؛ شکل پاپانوئل‌های مهربانی که می‌دانند دنیا مثل قصه‌ها مهربان و رویایی نیست؛ مخصوصا برای کوزت‌ها یا گوژپشت‌ها. توی عکس‌هایش همان شکلی است که باید باشد؛ شبیه مردی که یک عمر مبارزه کرده، تبعید شده، شعر سروده و رمان نوشته و بعد خسته از این همه زندگی زل زده به دوربین.
می‌‌گویند در محافل ادبی هنوز سر این که ویکتور هوگو شاعر بوده یا نویسنده دعواست؛ خود فرانسوی‌ها معتقدند او بزرگ ترین شاعر فرانسه است اما برای ما (خارجی‌ها) به لطف «بینوایان»، «مردی که می‌خندد»، «گوژپشت نوتردام» و «کارگران دریا» بیشتر نویسنده است. فرقی هم نمی‌کند شاعر است یا نویسنده. به هر حال هوگو برای بسیاری از مردم دنیا معروف‌ترین چهره ادبی فرانسه است؛ آن قدر که خود فرانسوی‌ها هم او را به عنوان نماد مراکز فرهنگی فرانسه در دنیا انتخاب کرده اند. حالا این را بگذارید کنار این واقعیت که فرانسه، ۱۶۰ مرکز فرهنگی در کشورهای مختلف دنیا دارد و باز هم همه این‌ها را بگذارید کنار واقعیت بزرگ تری مثل این که فرانسه می‌تواند به تنهایی بار ادبیات کلاسیک اروپا را به دوش بکشد و ببینید که آقای ویکتور هوگو در عرصه ادبیات چه غول مهربانی است.
شاید اصلا لازم نباشد این همه دلیل و برهان بیاوریم برای اثبات بزرگ بودن ویکتور هوگو؛ کافی است بینوایان یادتان مانده باشد؛ حتی نه همه اش، این که یک کوزت بود و مادر مریضش و خانواده آقای تناردیه بدجنس و ژان والژان را که یادتان می‌آید؟
حالا به این فکر کنید که شما در شناختن این آدم‌ها با میلیون‌ها...


ادامه مطلب

نویسندگان فرانسوی انتخاب كردند ؛
مارسل پروست ، محبوب‌ترین نویسنده


جام جم آنلاین: «در جست‌وجوی زمان از دست‌رفته» نوشته‌ مارسل پروست محبوب‌ترین كتاب نزد نویسندگان فرانسوی است.

به گزارش ایسنا ، بر اساس نظرسنجی انجام‌ شده از یكصد‌ نویسنده فرانسوی برای انتخاب 10 كتاب مورد علاقه‌ شان ، كتاب «در جستجوی زمان ازدست رفته» اثر مارسل پروست بیشترین مجبوبیت را نزد آنها دارد.

از میان این یكصد نویسنده ، 33 نفر «در جست‌وجوی زمان ازدست‌ رفته» را در فهرست آثار محبوب‌شان قرار دادند و بیشتر از هركتاب دیگری از این اثر ماندگار مارسل پروست نام برده شد.

در رتبه‌ دوم ، «اولسیس» نوشته‌ جیمز جویس قرار دارد و «اودیسه و ایلیاد» اثر هومر سومین كتاب محبوب از نگاه نویسندگان فرانسوی است.

«شاهزاده‌ كلوس» نوشته‌ «مادام لافایت» كه اولین رمان تاریخی ادبیات فرانسه محسوب می‌شود ، رتبه چهارم را در اختیار دارد. این رمان 331 سال پیش در سال 1678 منتشر شد و یكی از اولین رمان‌ هایی است كه در جهان منتشر شده است. «خشم و هیاهو» و «ابشالوم، ابشالوم» هردو از «ویلیام فاكنر» در رتبه‌های پنجم و ششم ایستاده‌اند.

از دیگر كتاب‌‌های برجسته‌ای كه دراین فهرست دیده می‌شوند می‌توان به «دون كیشوت» اثر میگوئل دی ‌سروانتس ، «داستان‌ ها» اثر «بورخس» ، «ژورنال» اثر فرانس كافكا ، «برادران كارامازوف» اثر داستایوفسكی ، «آنا كارنینا» نوشته‌ لئو تولستوی و «كمدی الهی» اثر دانته اشاره كرد.

در میان نویسندگانی كه بیشترین كتاب‌ها از آنها نام برده شده است ،‌ مارسل پروست در رتبه‌ اول است، ویلیام فاكنر ، گوستاو فلوبر ، داستایوفسكی ، ویرجینا وولف ، جیمز جویس و فرانس كافكا در رتبه‌های بعدی دیده می‌شوند.


آلبر کامو:

"طغیان می کنم، پس هستم."

آلبر کامو در ۷ نوامبر ۱۹۱۳ در دهکده‌ای کوچک در الجزایر به دنیا آمد. پدرش «لوسین کامو» یک سال بعد از به دنیا آمدن او در نبرد مارن در جنگ جهانی اول کشته شد و از آن به بعد آلبر همراه با مادرش (که اصالتاً اسپانیایی بود) به خانهٔ مادر مادری‌اش در الجزیره می‌رود. خانوادهٔ کامو جزو آن دسته از مهاجرانی بودند که از فرانسه برای گرفتن زمین و کشاورزی به الجزایر آمده بودند. کودکی کامو در یک زندگی فقیرانه‌ٔ طبقه‌ٔ کارگری سپری شد. فقر، احترام به رنج و همدردی با بی چارگان را به او یاد داد.  آلبر کامو بر آن است که انسان تنها با «طغیان» می‌تواند با پوچی مقابله کند. او گفتۀ معروف دکارت را به این شکل درآورد: «طغیان می‌کنم، پس هستم!» آلبر کامو اذعان دارد که با هیچ چیز نمی‌توان «پوچی بنیادین هستی» را درمان کرد، اما شاید بتوان از درد آن اندکی کاست. در اندیشۀ کامو آدمی با طغیان به آزادی و خودآگاهی می‌رسد. آزادی‌های خود را دلیرانه پاس می‌دارد و محدودیت‌های خود را فروتنانه می‌پذیرد. گفته شده که طغیان کامو پاسخی فلسفی نیست، بلکه تنها رهنمودی اخلاقی‌ست. کامو عقیده دارد که باید با شوقی وافر به روی زندگی آغوش باز کرد، از آن کام گرفت و دلیرانه با زشتی‌ها و پلیدی‌های آن پیکار کرد. کامو با انتشار رسالۀ «انسان طاغی» در سال ۱۹۵۱ راهش را از یاران پیشین خود در مکتب اگزیستانسیالیسم جدا کرد. او به رهنمودهای ایدئولوژیک بدگمان بود. وعده‌ی «فردای بهتر» را فریب و دروغ سیاستمداران می‌دانست. کامو به «مصلحت» معتقد نبود. برای او اخلاق و سیاست یکی بود. در دوران تسلط آرمان‌های چپ، او به روشنفکران نهیب زد که رؤیاهای «ایدئولوژیک» تنها به یأس و ماتم منجر خواهد شد. نظام‌های تمامیت‌خواه از چپ و راست، با وعدۀ بهشت‌های واهی، روی زمین جهنم‌های واقعی به پا می‌کنند.


ادامه مطلب

خبرنگاری کوله‌پشتی

وب‌سایت مرکز آموزش همشهری، امید جهانشاهی - فناوری‌های جدید صنعت رسانه را با تحولات جدی مواجه کرده است. رسانه‌های مبتنی بر وب فضای رقابتی را برای کار خبری ایجاد کرده‌اند و از این رو سازمان‌های رسانه‌ای موفق سازمان‌هایی هستند که خلاق و انعطاف پذیر باشند و با استفاده بهینه از قابلیت‌های فناوری‌، پاسخ موثری به این فضای رقابتی بدهند. آنها در این محیط متحول و نو شونده و در برابر فشارهای محیط رقابتی به استراتژی های افزایش سرعت اطلاع رسانی، کاهش هزینه‌های تولید و گسترش پلاتفورم های توزیع رو آورده اند.


ادامه مطلب

هشت توصیه به روزنامه‌نگاران چندرسانه‌ای

والنتینا گیمینز - گزارشگری چند رسانه ای مستلزم آن است که روزنامه نگار بتواند با انعطاف و توجه بالا به طور همزمان وظایف متنوعی را انجام دهد. آی جی نت با کارلا لیال، مجری بخش خبر شبکه تلویزیونی اسپانیایی زبان تله موندو در تگزاس گفتگویی داشته و نظر او را درباره موفقیت در عرصه روزنامه نگاری چندرسانه ای جویا شده است.

آن چه در زیر می خوانید، فهرستی از توصیه های اوست.

کسب حداکثر مهارت: در عرصه روزنامه نگاری چندرسانه ای هرچه از مهارت بیشتری برخوردار باشید بهتر است. حداقل باید با فن نگارش، عکاسی، تهیه گزارش های صوتی، فیلمبرداری و تدوین تصاویر ویدیویی آشنا باشید.

گزینه های بیشتر برای مخاطب:‌ در عرضه گزارش های خود به مخاطبان در ابتدا به سراغ در دسترس ترین پلتفورم ها بروید و سپس عناصر خبری دیگر را به آن اضافه کنید تا گزارش تکمیل تر شود. به طور مثال اگر گزارش صوتی است،‌ آن را تدوین کنید. سپس تصاویر مناسب انتخاب کنید تا گزارش صوتی شما با آلبوم عکس مصور شود. همین طور می توانید از نمودار و نقشه به عنوان عناصر مکمل بهره گیری کنید.

تکمیل نه تکرار:‌ عناصر مختلف یک گزارش چندرسانه ای باید همدیگر را تکمیل کنند، نه این که یک موضوع خاص را به اشکال مختلف تکرار کنند. بنابراین از تکرار اطلاعات خودداری کنید.

برنامه ریزی داشته باشید:‌ روزنامه نگاران چندرسانه ای موفق می دانند که چطور درباره موضوع گزارش خود تحقیق و از چه رخدادهایی برای تهیه گزارش مورد نظر بهره برداری کنند. در عین حال باید توجه داشت که نقشه کاری شما باید از انعطاف لازم برخوردار باشد تا در صورت تغییر در وضع موجود بتوانید با تغییر سریع برنامه از بروز اختلال در روند تهیه گزارش خودداری کنید.

اطمینان از کارکرد تجهیزات:‌ همیشه پیش از تهیه هر گزارش تجهیزات حرفه های خود مانند دوربین فیلمبرداری و باتری های آن را آزمایش کنید تا از سالم بودن آنها مطمئن شوید.

حضور در رسانه‌های اجتماعی: یک گزارشگر چند رسانه ای باید قادر باشد که گزارش های خود را در معرض دید عموم قرار دهد و از این طریق خود را به مردم و رسانه ها بشناساند. در این راستا یک پایگاه اینترنتی مانند وبلاگ یا حضور محسوس در رسانه های اجتماعی می تواند موثر باشد.

اهمیت کار گروهی: فعالیت گروهی و تیمی می تواند بر سرعت و کیفیت کار شما بیافزاید. یک نفر می تواند فیلمبرداری کند، نفر دیگر هم زمان می تواند مصاحبه را انجام دهد و سومین عضو تیم هم می تواند به تولید نمودار بپردازد.

به تلفن های هوشمند وابسته نشوید: اپلیکیشن های پیشرفته در تلفن های هوشمند کار را برای عکاسی خبری یا ضبط مصاحبه های صوتی آسان تر کرده است اما این امکانات تا حدی از کیفیت کار می کاهد. بنابراین نگذارید که تلفن هوشمندتان جایگزین تجهیزات دیجیتال و حرفه ای شود.

منبع:
وب‌سایت شبکه بین‌المللی روزنامه‌نگاران
والنتینا گیمینز


ده شهر برتر جهان برای زندگی؛ سال 2011

شماره ی ۱: وین - اتریش

وین به عنوان بهترین مکان برای زندگی شناخته شده است. وین شهر اصلی اطریش و مرکز فرهنگی، اقتصادی و سیاسی آن است. این شهر حدود ۰۰۰‚۷۰۰‚۱ نفر جمعیت دارد. وین دارای چهار فصل است و تابستان معتدل و زمستان نسبتا سردی دارد. وین دارای سیستم حمل و نقل گسترده و بسیار قابل اطمینانی است. مراقبت های بهداشتی و ثبات سیاسی آن نیز موجب می شود از بهترین مکان ها برای زندگی به شمار آید. میزان متوسط عمر در این شهر ۷۹/۵ سال است.

شماره ی ۲: زوریخ - سوئیس

زوریخ بزرگ ترین شهر سوئیس است. با شهرستان های خود مجموعا ۰۹۸‚۳۶۵ نفر جمعیت دارد. طول عمر متوسط در این شهر ۸۰/۷۴ سال است. زوریخ مرکز مالی سوئیس است و خانه ی بورس اوراق بهادار و مقر تعداد زیادی از شرکت های ملی و بین المللی است. با توجه به فاصله ی کوتاه تا استراحتگاه های توریستی در کوه های آلپ از مناطق پررونق گردشگری نیز به شمار می آید. این شهر زیبا محیطی گرم و دنج با ترکیبی از طبیعت، فرهنگ و مدرنیته است.

شماره ی ۳: ژنو - سوئیس

دومین شهر پرجمعیت سوئیس است که ۹۵۸‚۱۸۵ نفر جمعیت دارد. کیفیت فوق العاده ی زندگی در این شهر شهرت دارد. در درجه ی اول یک مرکز مهم دیپلماسی بین المللی است. دارای مراقبت های بهداشتی و سیستم آموزش و پرورش عالی است. ثبات سیاسی و اقتصادی در این شهر از بهترین امتیازات آن است.

شماره ی ۴: اکلند - نیوزلند

زیباترین و بزرگ ترین شهر نیوزلند است. مناظر خیره کننده، سواحل زیبا، جزایر رویایی، مواد غذایی عالی و شراب فوق العاده ای دارد. آب و هوای آکلند گرم و معتدل، با تابستان های گرم و مرطوب و زمستان های معتدل است. شهر ۰۰۰‚۱۸۰‚۱ نفر جمعیت دارد و امید به زندگی ۸۰/۲۴ سال است.

شماره ی ۵: ونکوور - کانادا

شهر شگفت انگیز ونکوور در شهر ساحلی در ایالت بریتیش کلمبیای کانادا است که دارای زیرساخت های بی نظیری است که به خوبی توسعه یافته و تثبیت شده است. ونکوور از نقاط گردشگری به شمار می آید اما دارای استانداردهای بالای آموزشی و سیستم مراقبت های بهداشتی بسیار عالی است. این شهر ۰۴۱‚۵۷۸ نفر جمعیت دارد و امید به زندگی در ونکوور ۸۱/۱۶ سال است.

شماره ی ۶: دوسلدورف - آلمان

ششمین شهر برتر برای زندگی، باز در آلمان قرار دارد. دوسلدورف امروز با دوسلدورف قدیم بسیار تفاوت دارد. اکنون این شهر به شهری مدرن بدل شده است که از مراکز مهم کسب و کار و تجارت بین المللی است و از مراکز مهم به شمار می آید. دوسلدورف ۲۱۷‚۵۸۶ نفر جمعیت دارد و دارای مراقبت های بهداشتی بسیار عالی و ثبات سیاسی بی نظیری است.

شماره ی ۷: مونیخ - آلمان

مونیخ پایتخت ایالت بایرن آلمان است که در شمال کوه های آلپ واقع شده است. مونیخ در گسترش مالی، چاپ و نشر شهرت دارد و اغلب بهترین مقصد برای مهاجران به آلمان است. آب و هوای مونیخ نسبتا سرد است و تحت تاثیر آب و هوای کوه های آلپ قرار دارد. معماری شهر ترکیبی از بناهای سنتی و همچنین ساختمان های مدرن و پیشرفته است. میزان متوسط امید به زندگی در مونیخ ۷۹/۱ سال است.

شماره ی ۸: فرانکفورت - آلمان

فرانکفورت پنجمین شهر بزرگ آلمان است و ۰۰۰‚۶۷۲ نفر جمعیت دارد. فرانفورت را به عنوان مرکز کسب و کار در آلمان می شناسند و اغلب بانکداران ثروتمند در این شهر سکونت دارند اما در شهر مدرن فرانکفورت هم زمان در زمینه های فرهنگی نیز رشد زیادی داشته است. امید به زندگی در فرانکفورت ۷۹/۲۶ سال است.

شماره ی ۹: برن - سوئیس

نهمین شهر مناسب برای زندگی، برن سوئیس است. برن چهارمین شهر از شهرهای پرجمعیت سوئیس با جمعیتی بالغ بر ۴۶۶‚۱۲۳ نفر است. برن شهری زیبا، با فرهنگی غنی و زیرساخت های خلاق است. سیستم حمل و نقل بسیار خوبی دارد و میزان امید به زندگی ۸۰/۳ سال است. برن دارای اقتصادی پایدار با تولید ناخالص ۴۹۱/۴ بیلیون دلار است. برن محلی ایده آل برای زندگی به شمار می آید.

شماره ی ۱۰: سیدنی - استرالیا

سیدنی از بهترین شهرها برای زندگی است. متوسط طول عمر برای زندگی در این شهر ۸۰/۷۳ سال است و ۴۶۹‚۵۰۴‚۴ نفر جمعیت دارد. سیدنی یکی از بهترین شهرها برای گردش، سرگرمی و ورزش است. شهری مرفه و ثروتمند که در رتبه بندی ثروتمندترین شهرها به عنوان دومین شهر از نظر قدرت خرید سرانه قرار دارد. آب و هوای سیدنی معتدل است و تابستان های نسبتا گرم و زمستان هایی معتدل دارد.


گزارش نویسی در مطبوعات

 

همشهری آنلاین-روزنامه نگاری - مغدید سپان - ترجمه: ابراهیم محمدحسینی

اشاره: مطلب حاضر از کتاب ژانرهای روزنامه‌نگاری اثر مغدید سپان و دو کتاب هنر روزنامه‌نگاری اثر کاروان علی قادر و دانا حبیب کرکوکی انتخاب شده است. مغدید، نویسنده کرد زبان عراقی، دکترای روزنامه ‌نگاری‌اش را از سوئد گرفته و دارای چندین کتاب در حوزه روزنامه نگاری است. کاروان علی قادر هم‌وطن وی و از روزنامه نگاران فعال روزنامه "کوردستانی نوی" و روزنامه "ئاسو" است. داناحبیب کرکوکی نیز دانشجوی دوره دکترای رشته روزنامه نگاری دانشگاه بغداد است و از وی تاکنون سه کتاب (دو مجموعه داستان و کتاب خطابه سیاسی) و چندین مقاله به زبان عربی منتشر شده است.

* * *

مقدمه

گزارش‌نویسی در هنر روزنامه‌نگاری، اهمیت فراوانی دارد، به ‌طوری‌که بسیاری از روزنامه‌ها صفحات خاصی را به آن اختصاص می‌دهند. خبر، نقل رویداد است اما گزارش، تجزیه و تحلیل رویداد و بررسی ارتباط آن با حوادث دیگر و پیشینه‌ تاریخی موضوع است.

چنانچه رویداد یا حادثه‌ای خاص از اهمیت زیادی نزد مخاطبان برخوردار باشد، روزنامه‌نگار به خبر اکتفا نمی‌کند و با بررسی و تحلیل جنبه‌های مختلف آن، به تنظیم گزارش کاملی درباره‌ رویداد موردنظر می‌پردازد و با روشن‌کردن ابعاد گوناگون مسأله، حس کنجکاوی مخاطب را ارضا می‌کند و درکنار آن می‌تواند دیدگاه خود را هم بیان کند.


ادامه مطلب

ازمردم ممالک مختلف سوالی پرسیده شد و نتیجه آن جالب بود سوال از این

 قرار بود ((نظر خودتان را راجع به کمبود غذا در سایر کشورها صادقانه بیان

 کنید))

 چون

 

در آفریقا کسی نمیداست غذا یعنی چه؟

 

در آسیا کسی نمیدانست نظر یعنی چه؟

 

در اروپای شرقی کسی نمیدانست صادقانه یعنی چه؟

 

در اروپای غربی کسی نمیدانست کمبود یعنی چه؟

 

ودر آمریکا کسی نمیدانست سایر کشورها یعنی چه؟


گفتگوی مجله مدیریت ارتباطات با حسین انتظامی

امنیتی كردن همه چیز، اتفاقا

حركتی غیرامنیتی است

پژمان موسوی : سال ها حضور در هیات نظارت بر مطبوعات آن هم به عنوان نماینده مدیران مسئول از او چهره ای ساخته است که نه تنها به تمامی مشکلات و معضلات اهالی مطبوعات کشور آشناست راهکارهای عینی و کارآمدی را نیز برای برون رفت از آنها در اختیار دارد . انتظامی چنان به ظریف کار مطبوعات و محدودیت هایش آشناست که برای تمام پرسش ها بهترین پاسخ ها را در اختیار داشت و چنان با جسارت سخن می گفت که فراتر ازحد انتظار ما بود . با او از هر دری سخن گفتیم ؛ از محدودیت های روزافزون مطبوعات گفته تا اقتصاد و مدیریت رسانه ها و  البته مسائل مرتبط با هیت نظارت بر مطبوعات . بخشی از سخنان انتظامی البته نقدی است درون صنفی از برخی همکاران مطبوعاتی و تاکید وی  بر اصلاح ساز و کارهای موجود . گفت و گوی دو ساعته مدیریت ارتباطات با حسین انتظامی ، نماینده مدیران مسئول در هیات نظارت بر مطبوعات را در ادامه بخوانید  ....

جناب آقای انتظامی!برای ورود به بحث قصد دارم دغدغه ای را با شما در میان بگذارم که دغدغه بسیاری از اهالی رسانه است ؛ اقتصاد رسانه ها و مدیریت رسانه ها از جمله مباحثی است که متاسفانه این روزها کمتر به آن توجه می شود تا حدی که به نظر می رسد مطبوعات ما تنها به روزمرگی روزگار می گذرانند و توجه چندانی به این مقولات مهم و حیاتی درحیات و ممات مطبوعات ندارند؛در این باره چه دیدگاهی دارید؟فکر می کنید به چه دلیل مدیران مطبوعات به این موضوعات تا بدین حد بی توجهند؟

متاسفانه در عموم رسانه های ما این دید حاکم بوده و هست که یک روزنامه نگار خوب الزاما می تواند یک مدیر رسانه ای خوب هم باشد . در حالی اینها دو مقوله کاملا جدا از همدیگرند . اگر چه یک روزنامه نگار بهتر است آموزش ببیند و تجربه کسب کند و سپس مدیر رسانه هم بشود اما اینها ضرورتا یکی نیستند . شما به آموزشهای دانشگاهی و آکادمیک ما در دانشگاه ها نگاه کنید، اصولا بحث اقتصاد و مدیریت رسانه در هیچ یک از سیلابس های رشته های روزنامه نگاری و علوم ارتباطات ما دیده نشده است و تنها تکیه این رشته ها بر تکنیک های ژورنالیستی است .


ادامه مطلب

آشنایی با رشته علوم ارتباطات اجتماعی

مطالعات ارتباطات یکی از شاخه ‌های جوان علوم اجتماعی معاصر به شمار می ‌آید که در ایران نیز بسیار جدید است. این مطالعات پس از جنگ جهانی دوم رو به رشد نهاد و از سایر رشته‎ های علمی هم چون جامعه شناسی، روانشناسی، علوم سیاسی و حتی مهندسی کمک گرفت. ارتباطات با گسترش رسانه‌ های الکترونیکی به تدریج به صورت رشته آموزشی مستقل در دانشگاه ها راه ‎اندازی شد. توسعه فوق العاده وسایل ارتباط جمعی هم چون شبکه‌ های ارتباطی و ماهواره‌ای، چند رسانه‌ای ‌ها و رسانه ‌های متعامل در دنیای معاصر، تا بدان جا موثر بوده است که نه تنها علم ارتباطات را به عنوان یکی از محورهای اصلی مطالعات دنیای معاصر قرار داده است، بلکه عصر معاصر را عصر ارتباطات و جامعه جدید را جامعه اطلاعاتی نامیده‌اند.

فرهنگ و ارتباطات: یک نگاه نو

علم ارتباطات در ایران دارای شاخه ‌های محدودی هم چون روزنامه نگاری، روابط عمومی، تحقیق در ارتباط جمعی و خبر بوده و جایگاه سایر شاخه‌ های مطالعاتی و نیز شناخت رسانه های مدرن در این علم خالی مانده است. دانشگاه های  آزاد تبریز، امام صادق (ع) ، علامه طباطبایی و تهران و برخی دیگر از دانشگاههای آزاد پس از گذشت یک دهه از تاسیس رشته  علوم ارتباطات اجتماعی و تبلیغ و با بهره‌ گیری از تجربه ‌های نوین دانشگاه های خارج از کشور، اقدام به یک نوآوری نمود و رشته فرهنگ و ارتباطات را در ایران بنیان نهاد. به این ترتیب، علم ارتباطات در حوزه مطالعات فرهنگی مورد توجه قرار گرفته است تا از دستاوردها و تکنیک های ارتباطات در سیاست ها، برنامه ها و اقدام های فرهنگی ملی و بین‌المللی استفاده شود. علاوه بر این آشنایی با معارف اسلامی، امکان بهره‌گیری از این دانش را در حوزه‌های دینی فراهم می ‌سازد.

زمینه ‌های شغلی این رشته

دانش آموختگان این رشته علاوه بر توانمندی تدریس و تحقیق در مراکز آموزشی و پژوهشی می‎ توانند در سازمان های رسانه‎ای هم چون صدا و سیما و مطبوعات، وزارتخانه ‌ها و مراکز فرهنگی همانند آموزش و پرورش، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و رایزنی های فرهنگی خارج از کشور، نهادهای فرهنگی و ارتباطی از قبیل سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و سازمان تبلیغات اسلامی به فعالیت های تخصصی اشتغال پیدا کنند.

مقطع کارشناسی

رشته علوم ارتباطات اجتماعی در مقطع کارشناسی (لیسانس) دارای3 گرایش است. این گرایش ها عبارتند از:

1- پژوهش در رسانه ها 2- روابط عمومی 3- روزنامه نگاری

آینده شغلی و بازار کار در هر یک از گرایش های فوق در این مقطع از قرار زیر است:

1- خبر نگاری در رسانه های مكتوب و شفاهی

2- كار در روابط عمومی سازمان ها و نهادهای دولتی و خصوصی

مقطع کارشناسی ارشد

در مقطع کارشناسی ارشد، این رشته در آزمون کارشناسی ارشد سال 89 دارای 2 گرایش اصلی است. این گرایش ها عبارتند از:

1- علوم ارتباطات اجتماعی؛ که خود دارای زیر گرایش هایی می باشد که عبارتند از؛

-روزنامه نگاری

- مطالعات فرهنگی و رسانه

- تبلیغ و ارتباطات فرهنگی

- تحقیق در علوم ارتباطات

2- مدیریت رسانه

بازار  کار گرایش های ذکر شده با دارا بودن مدرک کارشناسی ارشد در آن گرایش، به ترتیب اولویت به شرح ذیل است؛

1- مدیریت روابط عمومی های سازمان ها و نهادهای دولتی و خصوصی

2- مدیریت رسانه های مكتوب و شفاهی اعم از روزنامه ها ، شبكه های تلویزیونی و رادیویی

3- كارشناسی برنامه های فرهنگی در رسانه ها (مكتوب و شفاهی)

4- نظارت فرهنگی بر تبلیغات پذیرفته شده در رسانه ها


مینی مالیسم و ساده نویسی

مینی مالیسم یا کمینه گرایی، مکتب هنری است که اساس آثار و بیان خود را بر پایه سادگی بیان و روش‌های ساده و خالی از پیچیدگی معمول فلسفی و یا شبه فلسفی بنیان گذاشته‌است.
مینی مالیسم در شکل‌های مختلفی از طراحی و هنر، به ویژه در هنرهای تصویری و موسیقی استفاده می‌شود.مینی مالیسم پس از جنگ جهانی دوم، در هنر غرب به وجود آمد و بیشتر از سوی هنرمندان هنرهای تصویری آمریکایی در اواخر دهه ۶۰ میلادی و اوایل دهه ۷۰، گسترش پیدا کرد. مینی مالیستها معتقدند با حذف حضور فریبنده ترکیب بندی و استفاده از موارد ساده و اغلب صنعتی که به شکلی هندسی و بسیار ساده شده قرار گرفته باشند، می توان به کیفیت نـاب رنگ، فرم، فضا و ماده دست یافت. از هنرمندان این سبک می‌توان به دیوید اسمیت، دونالد جاد، ارنست تروا، سول لویت، کارل آندره، دن فلاوین، رابرت رایمن، رونالد بلادن و ریچارد سِرا اشاره کرد. آثار هنر مندان مینی مالیست گاه کاملاً تصادفی پدید می‌آمد و گاه زادهٔ شکل‌های هندسی ساده و مکرر بود. مینی مالیسم نمونه‌ای از ایجاز و سادگی را در خود دارد و بیانگر سخن رابرت براونینگ است: (Less is more) «کمتر غنی تر است».

مینی مالیسم در ادبیات، سبک یا اصلی ادبی است که بر پایه فشردگی و ایجاز بیش از حد محتوای اثر بنا شده‌است. مینی مالیست هادر فشردگی و ایجاز تا آنجا پیش می‌روند که فقط عناصر ضروری اثر، آن هم در کمترین و کوتاه ترین شکل، باقی بماند. به همین دلیل کم حرفی از مشخص ترین ویژگی‌های این آثار است.
مینی مالیسم ادبیات داستانی را با بیان‌های زیادی از جمله «کوتاه نویسی» و «داستانِ کوتاهِ کوتاه» خوانده‌اند. کوتاه نویسی مینی مالیست‌ها نظر بسیاری از منتقدان ادبی را به خود جلب کرد، آنها نظر موافقی با اینگونه داستان‌ها نداشتند. زیرا به عقیده آنها مینی مالیست‌ها بیش از حد شاخ و برگ عناصر داستان را می‌زنند و لطف و روح داستان از بین می‌رود. منتقدان، مینی مالیست‌ها را با اسامی «رئالیسم سوپر مارکتی»، «آدامس بادکنکی شیک» و «مینی مالیسم پپسی کولایی» خواندند.

مینی مالیسم در موسیقی شیوه تصنیف موسیقی با استفاده از ایده‌ای است که چند بار تکرار می‌شود.یک قطعه مینی مالیستی موسیقی معمولاً تم کوتاهی را در بردارد که ممکن است ملودیک یا ریتمیک باشد.این تم سپس بارها، تکرار می‌شود اما به تدریج تغییر می‌کند. گاهی اوقات این شیوه با دو یا چند ساز اجرا می‌شود که با اجرای نت‌های شان قطع می‌شوند یا هم نوازی می‌کنند اما هم زمان که یک ساز به آرامی سریع تر از دیگری نواخته می‌شود، ساز دیگر به تدریج از هماهنگی (Sync) خارج می‌شود.
آهنگسازانی که قطعات مینی مالیستی نوشته‌اند شامل وایت استرایپس، فیلیپ گلاس، استیو رایک و تری رایلی هستند آهنگسازانی هم مانند جان آدامز، از شیوه‌های مینی مالیستی در آثارشان استفاده کرده‌اند اما آن را با شیوه‌های دیگر ترکیب کرده‌اند.
موسیقی مینی مالیستی در دهه‌های ۱۹۶۰ و۷۰ میلادی محبوب شد. آهنگسازان مینی مالیست کار خود را در حالی شروع کردند که آهنگسازان زیادی قطعاتی می‌ساختند که بسیار پیچیده و درکش برای شنونده سخت بود.


كاربرد نظریه‌های ارتباطات: اقناع و تبلیغ

 

هدف این مقاله پرداختن به نظریات و مباحثی است كه در زمینه اقناع و تبلیغ وجود دارد. در این مقاله ضمن ارائه تعاریفی برای اقناع و تبلیغات و نگرش، به بیان تفاوت اقناع با تبلیغات خواهیم پرداخت. سپس برای تفكیك تجاری از تبلیغات سیاسی (پروپاگاندا) به طور جامع به طرح بررسی مباحث و تكنیك‌های پروپاگاندا پرداخته خواهد شد. در بخش پایانی این مقاله نیز نظریاتی كه در زمینه اقناع در سطح خرد و كلان وجود دارد، مورد بحث و اشاره قرار می‌گیرند.

كلید واژگان: اقناع، نگرش ، تبلیغات تجاری، تبلیغات سیاسی (پروپاگاندا)، نظریه های اقناع

مقدمه
اگر به محیطی كه در آن زندگی می كنیم، با دقت نظری بیافكنیم تلاش‌های اقناعی را به راحتی مشاهده می‌كنیم: در واقع اقناع به بخش جدایی ناپذیر زندگی ما تبدیل شده است. آگهی دهنده­ای كه از ارتباطات جمعی برای فروش كالاهای خود استفاده می‌كند، دست به اقناع می‌زند. نامزد سیاسی كه مبادرت به خرید آگهی‌های روزنامه می كند یا سازمان بهداری كه از طریق رادیو افراد را به ترك سیگار تشویق می‌كند. همه به نوعی از طریق پیام‌های ارتباط جمعی تلاش می كنند تا تغییراتی در اشخاص به وجود آوردند (تانكارد 1381).

هدف اصلی این مقاله پرداختن به نظریه‌ها و مباحث ارتباطاتی است كه در زمینه اقناع وجود دارند. ما در ابتدا به مفاهیمی چون اقناع، نگرش و تبلیغات خواهیم پرداخت و سعی می‌كنیم برای هر یك تعریفی روشن ارائه دهیم. سپس ضمن معرفی انواع تبلیغات سیاسی، به شناخته شده‌ترین تكنیك‌های به كار رفته در حوزه‌ی تبلیغات به طور عام و تبلیغات سیاسی به طور خاص اشاره می‌شود برای ملموس و روشن بودن مطالب، مثال‌هایی كاربردی استفاده را پروپاگاندا طی دو قرن گذشته در سطح جهان آورده می‌شود.

از آنجا كه در بسیاری از مواقع اقناع و تبلیغ به اشتباه به جای دیگر به كار می روند. بخش دیگری از مقاله به مقایسه این دو و تفكیك آنها از یكدیگر پرداخته و نظریه‌های عمده‌ای كه در باب اقناع و تغییر نگرش وجود دارند، ذكر كرده‌ایم، وارد شدن به مبحث مخاطب و ترغیب كننده و كنش و واكنش های متفاوت آن دو نسبت به یكدیگر و پیام‌های اقناعی جزو مباحث پایانی مقاله است. در نهایت به منظور ملموس‌تر بودن بحث اقناع و تبلیغات انجام شده در ایران در حوزه اقناع، دو پایان نامه مورد بررسی قرار گرفته‌اند كه خلاصه‌ای آنها ارائه می‌گردد.


ادامه مطلب

ناگفته های کنفرانس برلین پس از 11 سال

مرتضی غرقی كه فیلم كنفرانس برلین را به تهران مخابره كرد، پس از گذشت 11 سال به بیان ناگفته‌های خود از این ماجرا پرداخت.

به گزارش فارس، پخش تصاویر غیرمتعارف رقیصدن یك زن و لخت شدن یك مرد از سیمای جمهوری اسلامی ایران در فروردین سال 79، به یكباره افكار عمومی در داخل كشور را به سمت برگزاری كنفرانسی سه روزه با عنوان "ایران پس از انتخابات " در كشور آلمان جلب كرد

انجام راهپیمایی‌های عظیم مردمی و موضع‌گیری‌های شدید مراجع و شخصیت‌های مختلف كشور نیز موجب ایجاد حس انزجار از دولت آلمان و نیز شركت كنندگان ایرانی این كنفرانس شد به حدی كه دولت اصلاحات در پی این ماجرا بخش قابل توجهی از پایگاه مردمی خود را از دست داد

امروز با گذشت حدود 10 سال از ماجراهای این كنفرانس و واكنش‌ها و حواشی پس از آن، مرتضی غرقی خبرنگار اسبق واحد مركزی خبر در آلمان به عنوان تنها نماینده جمهوری اسلامی ایران كه فیلم این كنفرانس را تهیه و به تهران فرستاد، در گفتگو با خبرگزاری فارس به بیان خاطرات و ناگفته‌هایی از این ماجرا كه در افكار عمومی ایران به نام "كنفرانس برلین " شناخته می‌شود، پرداخت.

بخش دوم گفتگوی تفصیلی خبرگزاری فارس با خبرنگار سابق واحد مركزی خبر در برلین و نیویورك كه شامل بررسی اوضاع خبرنگار تلویزیون ایران در كشور آمریكا است نیز در فرصتی دیگر خدمت خوانندگان عزیز ارائه خواهد شد.

بقیه مطلب را در ادامه مطلب بخوانید


ادامه مطلب

تکنوکراسی و تکنوکرات

تکنوکراسی چیست و تكنوكرات به چه كسی یا چه كسانی می‌گویند؟ در ابتدا لازم است تعریفی اجمالی از كلمه تكنوكراسی و عامل آن یعنی تكنوكرات داشته باشیم، سپس در بخش دیگر به طور اجمال مراحل سیر آن در جوامع فرهنگی و سیاسی و تأثیرات آن در این جوامع یاد شده را مورد بررسی قرار دهیم

الف. تعریف تكنوكراسی ـ تكنوكرات:
تكنوكراسی «Technocratie» كه از واژة «تكنیك» یا فنّ می‌آید به معنی حكومت دانایان فنّ یا «فن سالاری» است و عناصر تشكیل دهندة این نوع حكومت‌ها را تكنوكرات می‌گویند. تكنوكراسی پدیدة جدیدی است كه با پیشرفت علوم و فنون و نقش روزافزون دانش و تخصّص در كار حكومت به وجود آمده و در بسیاری از كشورهای پیشرفته تكنوكرات‌ها یا دانان فنّ؛ بدون توجه به عقائد سیاسی و خصوصیات طبقاتی آنها حسّاس‌ترین و مهمترین كارها را به دست خود گرفته‌اند.
در واقع با پیشرفت دانش و فنّ، عقائد سیاسی اشخاص تحت الشعاع علم و تخصّص آنها قرار می‌گیرد و حزب یا احزابی كه با به دست آوردن اكثریت در پارلمان «مجلس» حكومت را به دست می‌گیرند، در كار حكومت و اموری كه به تخصّص نیاز دارد از افراد غیرحزبی و حتّی اعضای متخصّص حزب مخالف استفاده می‌كنند

این تعریف جامع‌ترین تعریفی بود كه در مورد تكنوكراسی و تكنوكراتها وجود داشت و روان و منطقی به نظر می‌رسید. اما برای اینكه تعریف كامل و دقیق‌تری از این واژه را، برای شما دوستان عزیز توضیح داده باشم، نظر شما را به تعریف كامل از دیدگاه دو محقق خارجی به نام‌های: اولیور استُلی برس و آلن بولك جلب می‌كنم تا این تعریف مشخص‌‌تر بیان گردد، ضمن اینكه ما را در ادامة بحث یاری می‌دهد:
این اصطلاح را در سال 1919 م مطابق با 1298 شمسی مهندسی به نام ویلیام هنری اسمایت در كالیفرنیا به پیشنهاد «حكومت صاحبان فنّ» ساخته است و شخصی دیگر به نام هاوارد اسكات آن را پذیرفت و رواج داد، و فن سالاری به صورت یك جنبش اجتماعی چند صباحی در نخستین سالهای دورة ركود در ایالات متحده آمریكا رواج یافت. اصطلاح در دهة 1960 م در فرانسه رواج پیدا كرد و در آنجا آن را با نظریه‌های سَن سیمون «كه تشكیل جامعه‌ای تحت حاكمیت دانشمندان و مهندسان را پیش‌بینی كرده بود» یكی دانستند و آن را نویسندگانی چون: ژان منو به كار بردند و تا استدلال كنند كه قدرت واقعی از نمایندگان برگزیده به كارشناسان رسیده است و اكنون «نوع جدیدی از حكومت آغاز می‌شود كه نه مردم‌سالاری یا دموكراسی است و نه دیوان سالاری بلكه فن سالاری است».
قدرت فنّ سالاران را با پیدایش برنا‌مه‌ریزی اقتصادی، تفكر استراتژیكی در مسائل دفاعی و گسترش علم و تحقیق یكسان دانسته‌اند. بیش‌تر تحلیل‌گران اجتماعی می‌پذیرند كه در جامعة پیشرفتة صنعتی نقش متخصصان گسترش یافته است ولی تردید دارند كه حكومت صاحبان فن بتواند جانشین نظم سیاسی شود

با این حساب باید مشخّص شده باشد كه تكنوكراسی چه معنائی دارد و تكنوكرات به چه كسانی اطلاق می‌شود. به طور كلّ و خلاصه باید گفت تكنوكرات‌ها كسانی هستند كه فنّ و تكنولوژی را برتر از هر چیزی حتّی مذهب می‌دانند و فنّ سالاری را برتر از هر اصولی می‌شمارند و معتقدند صنعت و تكنولوژی بالاتر و مهمتر از هر اصلی است و فنّ سالاران مستحق حكومتند.
ب. مراحل سیر آن در جوامع فرهنگی و سیاسی
برای تبیین این مطلب باید اختصاراً گفت، فرهنگها را اصولاً می‌توان به سه نوع متمایز از یكدیگر تقسیم كرد: فرهنگ ابزارها، فرهنگ تكنوكراسی و فرهنگ انحصار تكنولوژی.
در حال حاضر نمونه‌هائی از هر كدام از این سه نوع یافت می‌شود، هر چند فرهنگ نخست «ابزارها» رو به افول گذارده است. با سیر و سفر به نقاط دورافتاده از جهان می‌توان مظاهر فرهنگ ابزار را مشاهده كرد. لازم به ذكر است كه در هر جامعه‌ای وجوه مختلف این فرهنگ و مظاهر آن بسته به آن كه چه نوع ابزاری موجود بود و در اختیار انسان‌های آن جامعه قرار داشت،‌ دیده می‌شد. جوامعی فقط نیزه و ابزار پخت و پز در اختیار داشتند، جامعة دیگری دارای آسیاب آبی بود و غیره كه همة اینها می‌بایست نیازهای مشخّص و اساسی زندگی مادی انسانها را برآورده می‌كردند. به زبان دیگر فرهنگ ابزار می‌توانست در تسهیل مشكلات مادی زندگی انسانی كارساز و مفید باشد. علاوه بر آن باید در خدمت مظاهر و سمبلهای عقیدتی و مسائل دینی به كار می‌رفتند، مثل بنای كلیساها و معابد مذهبی و.... با این حال باید گفت ابزار و آلات اختراع شده دخالت و نفوذی در مبانی فرهنگی آن جامعه نداشتند و عقائد و سنن را دگرگون نمی‌كردند.
ولی آنها كه قائل به برتری تكنولوژی هستند می‌گویند ابزار و آلات می‌توانند حتی به درون سیستم اعتقادی و فرهنگی یك جامعه بسته نیز نفوذ كند. قدرت مذهب و متافیزیك بالاخره حدّ و مرزی دارد و تكنیك می‌تواند جریاناتی را باعث شود كه گاه زمام را از دست انسان خارج سازد، به عنوان مثال اختراع ساعت كه در قرن 14 م به منظور تنظیم اوقات اجرای فرائض مذهبی طراحی و ساخته شد ولی به عنوان وسیله‌ای بسیار سودمند در امور بازرگانی و تجاری، رشد و تحوّل زمینه‌های دیگر را سبب شد و یا مثالهای دیگر كه به علت عدم اطالة كلام از ذكر آن خودداری می‌شود؛ همة اینها نشان می‌دهد چگونه كاربرد تكنولوژی مشكلاتی را در زندگی معنوی اروپای قرون وسطی ایجاد كرد.
با این حساب باید گفت در یك جامعة تكنوكراسی یا فن سالاری ابزار و‌آلات نقش كلیدی را در جهان اندیشه‌های فرهنگی آن جامعه برعهده دارند. در این جامعه، ابزار و تكنیك در اجتماع و فرهنگ هضم نمی‌شود، بلكه به آن هجوم می‌برد و خود بر آن است كه به فرهنگ تبدیل گردد. در اینجاست كه باید سنن و آداب، افسانه‌ها و عقائد. سیاست و مقررات و حتّی مذهب برای بقای خود وارد نزاع شود و دست به مقاومت بزند. در حقیقت باید گفت كه ریشة نهال تكنوكراسیِ مدرن مغرب زمین، در قرون وسطای اروپا نهفته است كه سه اختراع بزرگ آن را آبیاری كرده است: اختراع ساعت كه با آن برداشت جدیدی از زمان حاصل شد،‌ صنعت چاپ كه ورقهای مكتوب آن به عصر نقلهای شفاهی و سینه به سینه پایان داد و اختراع دوربین نجومی كه اساس و پایه‌های اعتقادی و جهان بینی یهودیت و مسیحیت را از اعتبار انداخت. در هر صورت در اواخر قرن 18 م، تكنوكراسی گام خود را برای حركت به پیش و گسترش سیطرة خود برداشت، به ویژه آن كه شخصی بنام «آرك رایت» كه به عنوان اولین نمونة سرمایه‌داری تكنوكرات قلمداد می‌شود، در كارگاهی صنعتی طرحی را ارائه داد كه موجب شكوفائی روش سرمایه‌داری صاحب خصلت تكنوكراسی شد. این طرح عبارت بود از: چگونگی هماهنگی نظم و سرعت كارِ خود با كار ماشینها.
در هر حال، در قرون بعدی تكنوكراسی وسعت یافت تا جائی كه شاهد ظهور پدیده‌ای به نام: تكنوپولی یا همان انحصارگری تكنولوژی هستیم. تكنوپولی در حقیقت، تكنوكراسی غلبه یافتة مستبد و بلامنازع است، این امپراطور، همان تكنوكراتی است كه اینك حاكم تمام عیار است. در حال حاضر اولین امپراطور تكنوكراسی آمریكا است و به همین علت است كه دیدة نگران آمریكا متوجه ژاپن و معدودی از كشورهای اروپائی است كه در مرحلة انتقال به تكنوپولی و كسب عنوان آن هستند

بدون شك آنچه دربارة كشورهای پیشرفته عموماً و آمریكا خصوصاً، می‌توان گفت این است كه ثمرة یك قرن كار علمی این شد كه آنها اعتماد و اعتقادات خود و حتّی عقیدة به خود را نیز از دست داده‌اند. بر روی تَل این مفاهیم ویران شده و بر بالای این مخروبه، بدون تردید یك چیز مشاهده می‌شود و عینیت تام دارد، یعنی: «تكنولوژی».


اندیشه‌های یورگن هابرماس

نویسنده: محمد حریری اكبری

محمد حریری اكبری دارای درجه‌ی دكترای علوم اجتماعی از دانشگاه سیراكیوز امریكا و استاد جامعه‌شناسی دانشكده‌ی علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه تبریز است.علائق پژوهشگری او در زمینه‌ی نظریه‌های جامعه‌شناسی،جامعه‌شناسی سیاسی،جامعه‌شناسی توسعه و جامعه‌شناسی ادبیات است.
آدرس:گروه علوم اجتماعی،دانشكده‌ی علوم انسانی و اجتماعی،دانشگاه تبریز

چكیده
شناخت بینش‌های یورگن هابرماس با بررسی زندگی نامه‌ی وی آغاز و با نمایاندن نقش او به عنوان معمار اصلی نظریه‌ی انتقادی جدید،‌پایان می‌پذیرد. در این راستا رگه‌های عمده‌ی اندیشه‌ی وی به ترتیب زیر مورد تشریح و تحلیل قرار می‌گیرد:
ترمیم و تكمیل نظریه‌های پیشینیان:"‌كار"و"زبان"(كنش ارتباطی)،‌برداشت كلی از دانش:‌مقوله‌بندی جدید از دانش ،‌جایگاه و نقش علوم و هرمنوتیك،‌نقد پاره‌ای از نظریه‌های كارل ماركس:ماتریالیسم تاریخی،‌تكامل و…،‌نقد پاره‌ای از نظریه‌های ماكس وبر:‌عقلانیت،‌نوگرای و…،‌نقد در خدمت توسعه‌ی اجتماعی،‌نظریه‌ی سیستم‌ها و عقلانی كردن،‌هزینه‌های نوسازی:‌استعمار جهان زندگی،‌هزینه‌های نوسازی:‌سترونی فرهنگی،‌نهضت‌های اجتماعی جدید،‌حداقل وظیفه‌ی انتقاد:‌افشای موقعیت‌های تحریف شده،‌وضعیت آرمانی گفتار،‌تحلیل از سرمایه داری نوین،‌رشد خرد ابزاری و"‌یوتوپیای منفی"،‌نظریه‌ی بحران‌ها:‌بیماری‌ها (نابسامانی‌ها)‌ی جهان زندگی،‌جمع‌بندی نظریات :دفاع از نوگرایی و انتقادات وارده.
كلید واژه‌ها:‌یورگن هابرماس،‌نظریه‌ی انتقادی،‌توسعه و نوسازی اجتماعی،‌استعمار جهان زندگی،‌سترونی فرهنگی ،‌تحلیل سرمایه داری نوین،‌نهضت‌های جدید اجتماعی،‌نظریه‌ی بحران‌ها.

از سقراط گرفته تا ماركس،‌اندیشه‌ی انتقادی كلید دستیابی به فضیلت‌های چون راست‌گویی،‌درستكاری،‌خود پروری و صداقت دانسته شده است.كاربرد درست،‌به اندازه و به هنگام این كلید برترین خیر موجود در هر جامعه،‌یعنی "‌آزادی"‌را پدید می‌آورد.آزادی بستر رشد و توسعه‌ی انسان و شكوفایی استعدادها و فاهمه‌ی اوست.دبستان انتقادی ،‌حاصل تكوین اندیشه‌ها و تفكراتی است كه خط فكری سقراط را به ماركس و پیروان خلف وی می‌پیوندد.در این میان،‌دبستان فرانكفورت،‌جایگاه و نقش ویژه‌ای یافته و از میان فرانكفورتی‌ها یورگن هابرماس درخششی دیگرگونه به دست آورده است.وی به حق معمار اصلی نظریه‌ی انتقادی جدید شناخته می‌شود و روی روایی و اعتبار بیشتر داشتن آن تاكید می‌ورزد(هابرماس،25:1994).


ادامه مطلب

 بخش بزرگی از گزارش های CNN

در دست چهار زن ایرانی

 

شاید برایتان جالب باشد که بدانید چهار زن ایرانی بخش بزرگی از گزارشهای خبری شبکه C.N.N. را بر عهده دارند.مشهورترین آنها خانم کریستین امانپور بود كه الان علاوه بر سی ان ان سردبیر ارشد شبكه سی بی اس (CBS) نیز می باشد. نام او نه تنها برای ایرانیان آشناست بلکه نامش در سطح جهان نیز مطرح است. سه بانوی دیگر نیز وجود دارند به نامهای: آسیه نامدار، رودی بختیار و پریسا خسروی که از آنها کمتر سخن به میان آمده است.

خانم پریسا خسروی: مشاور ارشد مدیریت و سردبیر سی.ان.ان

خانم پریسا خسروی، با 17 سال سابقه در سی.ان.ان مدیریت یکی از بزرگترین بخشهای خبری در این شبکه را به عهده دارد. او مشاور ارشد مدیریت و سردبیر سی.ان.ان و یکی از گردانندگان اصلی آن شبکه تلویزیونی می باشد.وی که از دوران دبیرستان علاقمند به کار خبرنگاری بود، کمی قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، ایران را ترک گفت و در سال 1987 به سی.ان.ان پیوست.او دوره 7 ساله کالج کلمبیا را در شیکاگو گذراند و مدرک لیسانس روزنامه نگاری را دریافت کرد. در این ایام بود که در سی.ان.ان کارش را با گزارشگری ویدیویی Video Journalist (VJ) آغاز کرد. و مدتی در اتاق خبر با دستگاه های تله پرومتر TELE PROMTER (زیرنویس خبر دوربین تلویزیونی) و تجهیزات دیگر خبری سرو کار داشت. او می گوید به تجربه کاری اش بیشتر از دستمزدی که دریافت می کند نیازمند است چرا که خبر جزیی از زندگی اوست.گزارشهای ماندگاری از وی به جای مانده که جوایز متعددی را برایش به ارمغان آورد. از جمله: جنگ خلیج فارس، کودتای اتحاد جماهیر شوروی در آستانه فروپاشی کمونیسم، جنگ سومالی، زئیر و رواندا. او در سال 1365 مصاحبه ای با رییس جمهور وقت ایران، آقای هاشمی رفسنجانی انجام داد. همچنین انتخابات سال 1997 در ایران را بطور مستقیم از تهران برای شبکه سی.ان.ان گزارش کرد. او می گوید: دنبال کردن حرفه روزنامه نگاری در آمریکا مشکلات خاص خود را در شروع کار دارد. برخی از اساتید روزنامه نگاری به من می گفتند: برای تو که انگلیسی زبان دوم توست روزنامه نگاری مانند مزرعه سفت یا زمین ناهمواری است که کار کردن روی آن سخت است ولی اگر من می خواستم حرف آنها را گوش بدهم اکنون اینجا نبودم. او در حال حاضر برای تلویزیون و سایت اینترنتی سی ان ان مطلب و گزارش تهیه می کند. او دارای یک فرزند دختر است.

خانم آسیه نامدار: پژوهشگر نامدار سی.ان.ان

خانم آسیه نامدار، پژوهشگر، تهیه کننده و خبرنگار سی.ان.ان هم اکنون برنامه پربیننده (The Global Minute) یا رویدادهای جهان را که در سطح جهان میلیونها مخاطب دارد را تهیه و اجرا می نماید. وی فارغ التحصیل دانشگاه برکلی کالیفرنیا در رشته ارتباطات است و کار خود را با عنوان گزارشگری ویدیویی در سی.ان.ان و در سال 1989 در آتلانتا آغاز کرد. وی کار پژوهش و نوشتن تحلیل از گزارشهای مهم بین المللی را نیز شخصا انجام می دهد. برنامه های تلویزیونی او در زمینه رویدادهای خاورمیانه، پناهندگان افغان، برخوردهای اعراب و اسراییل، رابطه ایران و آمریکا جوایزی را برایش به ارمغان آورده است. مصاحبه او با جیمی کارتر، رییس جمهور وقت آمریکا و خانم بی نظیر بوتو (نخست وزیر پاکستان) از توانایی او در این زمینه خبر می دهد. او با همسر و دو دختر خود لیلا و رویا در آتلانتا، شهر بزرگ جورجیا و مرکز سی.ان.ان زندگی می کند.

خانم امانپور: گران ترین خبرنگار جهان و خبرنگار خطرها

خانم کریستین امانپور، به عنوان گران ترین خبرنگار جهان از پدری ایرانی و مادری انگلیسی در لندن زاده شد. پدرش از مدیران هواپیمایی ملی ایران بود. کریستین چند سال از دوران کودکی خود را در تهران گذراند و تهیه چندین گزارش خبری او از ایران در سالهای پیش، دلیلی بر دلبستگیهای او بر سرزمین پدری اش است. او می گوید: خواهرم در رشته روزنامه نگاری در دانشگاه Rhode Island پذیرفته شده بود ولی من جای او نام نوشتم و به دانشگاه رفتم. نتیجه کار اینکه وی با عنوان دانشجوی ممتاز در مقطع کارشنانسی فارغ التحصیل شد. او کار خبری خود را ابتدا با سمت طراح گرافیک الکترونیک آغاز کرد و در سال 1983 به سی.ان.ان پیوست. نخستین سمت او در این شبکه، دستیاری میزهای خبرهای جهان بود ولی در مدتی کوتاه توانست پله های ترقی را بپیماید. کریستین امانپور را خبرنگار خطرها خوانده اند چرا که در بیشتر جنگهای کوچک و بزرگ در جهان حاضر بوده است. فلسطین اشغالی، افغانستان، عراق، سومالی، رواندا و سایر پوشش های خبری مفصل او در بالکان. او اکنون به عنوان دلیرترین و نام آورترین خبرنگار زن در جهان مطرح است. او موفق شده است در طول مدت خدمت خود در سی.ان.ان جوایز بزرگی را در زمینه روزنامه نگاری کسب کند. مصاحبه او با آقای خاتمی در اولین سال ریاست جمهوری اش ، که بطور مستقیم از سی.ان.ان و تلویزیون ایران پخش می شد از گفتگوهای بیاد ماندنی نه برای امانپور بلکه برای آقای خاتمی بوده است. مصاحبه ای که مردم ایران را در اوایل صبح یکی از روزهای زمستان سال 1997 از خواب بیدار کرد و به پای تلویزیونها کشاند. از دیگر مصاحبه های مشهور او می توان به مصاحبه با ژان شیراک رییس جمهور فرانسه در سال 2003، پادشاه اردن در سال 1999، پرویز مشرف در سال 2001، یاسر عرفات در سال 2000 و میخاییل گورباچف در سال 1999 اشاره داشت.

خانم بختیار: گوینده مهمترین خبرها

خانم رودی (رودابه) بختیار، خبرنگار دیگر ایرانی است که در شبکه خبری سی ان ان در آتلانتا به کار تهیه و گزارشگری خبر فعالیت دارد. او گوینده خبری سر تیتر اخبار سی ان ان استآمریکایی ها و سایر بینندگان شبکه سی ان ان در سراسر جهان، چند خبر مهم بیاد ماندنی را از او شنیدند. اولی که یک خبر فوق العاده تلخ بود: حادثه یازدهم سپتامبر 2001 آمریکا که بطور مستقیم از این شبکه پخش می شد و خانم بختیار وظیفه گزارش خبری آنرا در طول روز بر عهده داشت و دیگری نیز پوشش خبری عملیات آزادسازی عراق و سقوط صدام در بهار سال 2003 میلادی بود.وی کار خود را در سی ان ان با عنوان یک کارورز در سال 1996 و در شهر لس آنجلس آغاز کرد و یک سال بعد در شهر آتلانتا (دفتر مرکزی سی ان ان) به کار گزارشگری ویدیویی مشغول شد.خانم بختیار تجربه کاری خبری اش را در حوزه های بازرگانی و مالی آغاز کرد و بعدآ به سمت حوزه بین الملل سی ان ان سوق پیدا کرد. او نیز از جوایزی که مربوط به حیطه کارش بوده در سی ان ان بوده، بی نصیب نبوده است. در سال 2002 شرکت مشهور Lycos او را به عنوان یکی از 20شخصیت محبوب تلویزیونی در صنعت خبری و رسانه ها معرفی کرد. او فارغ التحصیل از دانشگاه کالیفرنیا در مقطع کارشناسی است.


دوشنبه 23 اسفند 1389

دردردل

   نوشته شده توسط: علی ولی پور دانشجوی علوم ارتباطات اجتماعی گرایش روزنامه نگاری    نوع مطلب :سیاسی ،

من اینجا بس دلم تنگ است


و هر سازی که می بینم بد آهنگ است


بیا ره توشه برداریم


قدم در راه بی برگشت گذاریم


ببینیم آسمان در هر کجا


آیا همین رنگ است


اخوان ثالث


پردرآمدترین روزنامه جهان معرفی شد

 

مرکز بین‌المللی تحقیقات کارآفرینی (GIA) با معرفی روزنامه آمریکایی "نیویورک تایمز" به عنوان پردرآمدترین روزنامه جهان، پیش‌بینی کرد که درآمد روزنامه‌های جهان تا سال 2015 به 191 میلیارد دلار برسد.
 
آفتاب:به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از پی آر وب، مرکز بین‌المللی تحقیقات کارآفرینی (GIA) در گزارش تازه خود به پردرآمدترین نشریات و روزنامه‌های جهان پرداخته که در صدر این فهرست نام روزنامه "نیویورک تایمز" به چشم می‌خورد.
نشریات هرالد تریبیون، نیوز کورپوریشن، اکونومیست، واشنگتن پُست، روزنامه چینی سوت چینا، روزنامه ژاپنی یومیوری و روزنامه سان هم پس از نیویورک تایمز در رده‌های بعدی این فهرست قرار گرفته‌اند.
همچنین در گزارش این مرکز بین‌المللی آمده است: درآمد حاصل از فروش و توزیع روزنامه در سراسر جهان تا سال 2015 به بیش از 191 میلیارد دلار خواهد رسید.
این گزارش می‌افزاید: هر چند در سال 2010 درآمد قابل توجهی از طریق فروش و توزیع روزنامه‌ها و نشریات به دست آمده، این درآمد در سال‌های آتی هم به رشد خود ادامه می‌دهد اما با این وجود درآمد مذکور تاثیری در رشد اقتصادی کشورهای اروپایی و آمریکا نخواهد گذاشت.


معرفی روزنامه لس آنجلس تایمز؛

 دومین روزنامه مهم  آمریکا

روزنامه لس آنجلس تایمز در ایالت كالیفرنیا چاپ و در سراسر غرب آمریكا توزیع می شود. تا سپتامبر ۲۰۰۵ این روزنامه با شمارگان ۸۴۳ ۴۳۲ خواننده در هر روز دومین روزنامه كلان شهرها پس از نیویورك تایمز در آمریكا بوده است. در حال حاضر سردبیری این روزنامه را دین پی. بكت به عهده دارد و مالكیت این روزنامه در اختیار شركت تریبیون است. به طور كلی لس آنجلس تایمز از موضعی بیطرفانه در ارائه مطالب برخوردار است اما در بخش سردبیری دارای گرایش چپ میانه است. در گذشته این روزنامه مالك ایستگاه تلویزیونی KTTV بود. لس آنجلس تایمز ۳۷ جایزه پولیتزر را تا سال ۲۰۰۴ به دست آورده است. از جمله آنها می توان به ۴ جایزه اشاره كرد كه در رابطه با ترسیم كاریكاتور در سرمقاله كه هر یك از موارد در زمینه گزارش های خبری روشنگرانه مربوط به آشوب های واتزو شورش های سال ۱۹۹۲در لس آنجلس دریافت شده است. در سال ۲۰۰۴ این روزنامه با كسب ۵جایزه، از نظر تعداد دریافت جوایز در یك سال پس از نیویورك تایمز، مقام دوم را تصاحب كرده است. بر طبق سالنامه جهانی، در سال های اخیر روزنامه لس آنجلس تایمز درمیان روزنامه هایی كه در سطح آمریكا به صورت گسترده توزیع می شود به مقام چهارم نایل شده است.


ادامه مطلب

معرفی روزنامه‌ی واشنگتن پست

روزنامه‌ی واشنگتن پست بزرگترین و قدیمی ترین روزنامه در واشنگتن دی.‌سی است. این روزنامه در اوایل دهه‌ی 1970 با افشای رسوایی واترگیت بوسیله‌ی باب وودوارد و كارل برنشتاین در سطح جهان معروف شد. این روزنامه در زمره‌ی روزنامه‌های مشهور و خوب آمریكایی در كنار روزنامه‌های نیویورك تایمز، وال استریت ژورنال و لس آنجلس تایمز قرار دارد.
    واشنگتن پست به خاطر گزارش‌های دقیق و مفصلی كه از فعالیت‌ها و اقدامات كاخ سفید، كنگره و دیگر واحدهای حكومت آمریكا ارائه می‌دهد، متمایز از دیگر روزنامه‌های آمریكا است.
    به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، واشنگتن پست بر خلاف نیویورك تایمز و وال استریت ژورنال به صورت ملی منتشر نمی‌شود بلكه از انتشار محلی در واشنگتن دی سی و شهرهای ساحل شرقی آمریكا برخوردار است.
    این روزنامه‌ی صبح كه جزو مهمترین روزنامه‌های آمریكا و جهان به شمار می‌آید در 1877 به صورت خبرنامه‌ی چهار صفحه‌ای به عنوان ارگان رسمی حزب دموكرات آمریكا تاسیس شد. این روزنامه در اوایل كار با مشكلات مالی بی شماری روبه‌رو شد تا اینكه در سال 1889 فروخته شد. مالك جدید روزنامه حجم صفحات و سایز روزنامه را تغییر داد اما به علت اینكه رویه‌ی روزنامه بسیار محافظه كارانه شده بود توفیقی نیافت. 
    


ادامه مطلب

گروه فشار Pressure Group

گروه‌های فشار را می‌توان ترکیبی از اشخاص تعریف کرد؛ که دیدگاه‌ها و منافع مشترک دارند و برای رسیدن به هدفهای خود بر دیگران، اعمال فشار می‌کنند. «فشار عملی است که شخصی با سعی در تحت تأثیر قرار دادن دیگری از طریق اعمال زور، به انجام می‌رساند. زمانی گروهی را دارای فشار یا ذی‌نفوذ می‌خوانند که بطور منظم دست به اعمال نفوذ‌های گوناگون در جهت وارد کردن فشارهای اخلاقی بر روی نیروها یا گروه‌های گوناگون زند»

مفهوم گروه فشار از مفاهیم جدیدی است که مختص جوامع صنعتی و جدید است و منشأ امریکایی دارد. این اصطلاح نخستین بار در اواخر دهه 1920 توسط روزنامه‌نگاران ایالات متحده به کار گرفته شد. هدف گروه‌های فشار به زانو درآوردن سیاست دولت‌ها یا سازمان‌های بین‌المللی برای نیل به منافع یا ترویج گرایش‌های ویژه است.
در کاربرد اصطلاح گروه فشار 2 نوع تعبیر وجود دارد؛ برخی گروه فشار را تشکیلاتی می‌دانند، که برای تحت فشار قرار دادن مقامات رسمی حکومتی به وجود می‌آید؛ تا در تصمیماتشان، منافع اعضای گروه فشار را در نظر بگیرند. برخی دیگر معتقدند گروه فشار وسیله‌ای است در دست طبقات حاکم، در جهت مسخ مردم که می‌توانند دگرگونی‌هایی بر عقاید مردم از راههای غیر مستقیم و به کمک وسایل گوناگون از جمله تصویر و زبان و خط و غیره، ایجاد کنند. برانگیختگی عواطف عمومی و مهیا ساختن مردم برای پذیرش عقایدی معین از اهداف گروههای فشار حاکم است.
در حالتی که گروه فشار به مقامات حاکم نسبت داده می‌شود، این گروه همواره با شیوه‌های مختلف می‌کوشد تا عقاید عمومی را با مقاصد خود، موافق گردانند و یا عقاید مطلوب خود را بر عامه جامعه تحمیل کنند. به عبارت دیگر گروه فشار متشکل از افرادی است که دارای منفعت مشترکی هستند و می‌خواهند از آن دفاع کنند. برخی متفکرین معتقدند، گروه‌های فشار همان گروه‌های ذی‌نفوذ هستند که در جامعه حضور عینی ندارند؛ ولی به وسیله دخالت‌ها و اعمال نفوذها به طور نامرئی، به شکل مثبت یا منفی، روند امور اجتماعی را به دلخواه خود به حرکت درمی‌آورند. چنین گروه‌هایی در همه سطوح جامعه نفوذ دارند در مجالس قانون‌گذاری، در هیأت حاکمه، در اتحادیه‌ها و شوراهای شهر و ...
 
تمایز گروه‌های فشار از هم
گروه‌های ذی‌‌نفوذ گاهی به صورت شبکه‌های خویشاوندی، اجتماعات سیاسی، مذهبی و حتی ادبی و علمی مبادرت به فشار و نفوذ می‌کنند! «از این رو گروه‌های فشار با توجه به معیارهایی چند از یکدیگر متمایز می‌شوند:
1.   ماهیت آنان(گروه‌های ذی‌نفوذ حرفه‌ای، سیاسی یا اندیشه‌ای و ...)؛
2.   وسایلی که در عمل به کار می‌گیرند(افکار عمومی، تبلیغات سیاسی و ...)؛
3.   روش‌های آنان(امتناع، تهدید، خرابکاری، فساد، عمل مستقیم و ...)؛
4.   صوری از قدرت؛ که در اختیار دارند و بدان تمایل می‌ورزند».
تدابیر گروه فشار
«گروه فشار تلاش می‌کند تا به طور مستقیم در عقاید عمومی راه یابد و وسایل روا یا ناروایی را بر اساس تسلط بر عقاید عمومی به کار می‌برند. در این جا چهار وسیله از آنها را که عمومیت و اهمیت بیشتر دارند، نام می‌بریم"
1- تدابیر اقتصادی: در این شیوه، گروه فشار با دادن وام، رشوه یا هدیه، به جمع‌های انسانی مورد نظر خود، آنها را به فرمان خود درمی‌آورند؛
2- تدابیر حقوقی: گروه فشار کوشش می‌کند تا خواست‌هایشان بوسیله قوانین و مقررات جامعه بر مردم تحمیل شود؛ مانند وضع قوانینی در شوراهای شهر که به نفع آنها باشد؛
3- تدابیر تخریبی: گروه فشار ممکن است در نهان یا آشکار برای درهم شکستن مقاومت مردم و ربودن عقاید عمومی، به خرابکاری و انهدام سازمان‌ها و جماعات مخالف همت گمارند و گناه آن را بر گردن گروه مخالف بیندازند؛ مثل آتش زدن مجلس قانون‌گذاری آلمان توسط طرفداران هیتلر به منظور بدنام کردن چپ نمادها.
4-  تدابیر تبلیغی: گروه فشار با وسیله ماهرانه که «تبلیغ یا (آوازه‌گری) نام دارد به دگرگون کردن یا ساختن عقاید عمومی می‌پردازد».
 
انواع گروه فشار
«ژان می‌نی(Jean Megnaudi) جامعه‌شناس معاصر فرانسوی، گروه‌های فشار را بر اساس هدفی که تعیب می‌کنند به دو دسته تقسیم کرده است:
الف) گروه‌های شغلی: شامل گروه‌های فشاری هستند که هدف اصلی آنها به دست آوردن امتیازات مادی بیشتری برای اعضایشان است. در این دسته می‌توان اتحادیه‌های کارگری، سندیکاهای کارفرمایان، تعاونی‌‌های تولید و غیره را نام برد.
ب) گروه‌های ایدئولوژیک: در این دسته گروه‌های مذهبی، ملی‌گرایان، آزادی‌خواهان، طرفداران افکار بشر دوستانه و غیره قرار می‌گیرند. گروه‌های دیگری نظیر مدافعین حقوق بشر و حقوق زنان را نیز به این رده می‌توان اضافه کرد».
عمل گروه‌های فشار، جهت دستیابی به اهدافشان باید در سطوح مختلفی انجام گیرد. نخست به منظور مشروع ساختن اهمیت ملی منافعشان، باید بر افکار عمومی تأثیر بگذارند. همچنین برای به هم‌پیوستگی نیروی گروهی، بر اعضای گروهشان باید تأثیر بگذارند.
 
منبع: حمید عضدانلو؛ کتاب آشنایی با مفاهیم اساسی جامعه‌شناسی


        

منبع: ویکیپدیا

با نظریات مصباح یزدی؛  بیشتر آشنا میشویم

"قسمت آخر"

دیگر دیدگاه‌ها

«ما یک «صَلاح» واحد واقعی بیشتر نداریم. بقیه آن همه‌اش فساد است. قرآن تأکید دارد که روش انبیا تنها روش حق و هر چه مخالف آن باشد، باطل است. حق همین است که از طرف خدا آمده و آنچه با این حق سازگار نیست، باطل و گمراهی است.»

 منبع: مصباح یزدی، میزگرد اصلاحات [۹]

«اگر نظریه نقل شده از جناب آقای مصباح یزدی را بپذیریم و اطاعت از رئیس‌جمهور را همچون اطاعت از خدا واجب بدانیم قبل از هر چیز باید این واقعیت را خود جناب آقای مصباح یزدی بپذیرند که در دوران ۸ ساله ریاست جمهوری آقای سیدمحمد خاتمی که حکم ولی فقیه را دریافت کرده بود مرتکب گناهان زیادی شده‌اند.»

منبع: روزنامهٔ جمهوری اسلامی، مرداد ۱۳۸۸.[۱۴]


ادامه مطلب

منبع: ویکیپدیا

با نظریات مصباح یزدی؛  بیشتر آشنا میشویم

"قسمت سوم"

حکومت اسلامی

«در زمان غیبت هم مشروعیت حکومت از سوی خداست و نقش مردم در عینیت بخشیدن به حکومت است نه مشروعیت بخشیدن به آن.»

منبع: مصباح یزدی، محمد تقی، مقالهٔ «حکومت و مشروعیت»، برگرفته از شمارهٔ ۹۸۸ روزنامهٔ اعتماد (به تاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۸۸).


«ارزش مراجعه به آرای عمومی، کمتر از رای خبرگان است.»

منبع: مصباح‌یزدی، محمدتقی، پرسش‌ها و پاسخ‌ها، ج ۲، انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، پاییز ۷۷، ص ۵۹.

«مراجعه به آرای مردم از دیدگاه عقیدتی ما هیچگاه مشروعیت‌آور نیست که با منفی شدن آرای عمومی، مشروعیت نظام باطل گردد.»

 «صحبت از رفراندوم، رای اکثریت و این حرف‌ها برای تغییر حکومت اسلامی نیست... هر کس مخالفت با حکومت اسلامی کند، محکوم است و باید با او مبارزه کرد؛ کم باشند یا زیاد.»

«مردم اصلا حق حاکمیتی از خودشان ندارند تا به کسی اعطا کنند.»

منبع: مصباح‌یزدی، محمدتقی، پرسش‌ها و پاسخ‌ها، ج ۲، انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، پاییز ۷۷، ص ۵۰.


ادامه مطلب

منبع: ویکیپدیا

با نظریات مصباح یزدی؛  بیشتر آشنا میشویم

"قسمت دوم"

ولایت فقیه

«به نظر ما تمام مقرراتی که در کشور اسلامی اجرا می‌شود، همه اعتبارش به امر ولایت فقیه و امضای اوست. اگر بدانیم در جایی در یک مورد راضی نیست، هیچ اعتباری ندارد... اینکه امام قانون اساسی را تصویب کرد؛ این یعنی من دستور می‌دهم اینگونه عمل کنید و اعتبار پیدا می‌کند، چون او امضا کرده‌است، اگر امضا نکرده بود، هیچ اثری نداشت. حتی اگر تمام مردم هم رای می‌دادند هیچ اعتبار قانونی و شرعی نداشت، همانطور که خودش فرمود.»

منبع: هفته‌نامه پرتو سخن، ۷ دی ۸۴، ش ۳۱۰.

«ولی فقیه یعنی جانشین امام معصوم، یعنی کسی که می‌خواهد حق را تعیین کند. او گاهی مصلحت می‌بیند، بگوید شما رای بدهید... انتخابات ریاست‌جمهوری اعتبارش به رضایت اوست، مصلحت دیده که در این شرایط مردم رای بدهند.»

منبع: مصباح یزدی، محمدتقی، هفته‌نامه پرتو سخن، ۷ دی ۱۳۸۴، ش ۳۱۰

«اختیارات ولی فقیه فراتر از آن چیزی است که در قانون اساسی آمده‌ است.»

منبع: مصباح یزدی، محمدتقی، پرسش‌ها و پاسخ‌ها، ج ۱، ص ۵۸.

«این عمل [افتادن به پای سید علی خامنه‌ای] احترام به رهبر است و احترام به رهبر، احترام به امام زمان است و عین توحید است، هر کس این کار را نکند باید در توحید او شک کرد.»

منبع: منبع: مصباح‌یزدی، محمدتقی، در پاسخ به مغایرت افتادن به پای رهبری در سنگفرش حیاط منزل با توحید، ۱۳۸۷.[۳]

 «مردم هیچ مشروعیتی به حکومت فقیه نمی‌دهند، رای و رضایت آنان باعث به وجود آمدن آن می‌شود... با این تحلیل، انتخابات زمینه‌ای برای کشف رهبری می‌شود، نه اینکه به او مشروعیت ببخشد.»

منبع: مصباح‌یزدی، محمدتقی، پرسش‌ها و پاسخ‌ها، ج ۱، انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، پاییز ۷۷، ص ۲۵.


ادامه مطلب

منبع: ویکیپدیا

با نظریات مصباح یزدی؛  بیشتر آشنا میشویم

"قسمت اول"

احمدی‌نژاد و رئیس جمهور

«یکی از دوستان حاضر در جلسه نقل می‌کرد: قبل از برگزاری مرحلهٔ اول انتخابات به محضر یکی از علمای اهواز رسیدم. ایشان گفت: نگران نباشید، احمدی نژاد رئیس جمهور می‌شود. ایشان گفته بود که شخصی شب بیست و سوم ماه رمضان در حال احیاء پیش از نیمه شب به خواب می‌رود. در خواب به او ندا می‌شود که بلند شو برای احمدی نژاد دعا کن، وجود مقدس ولی عصر (عج) دارند برای احمدی نژاد دعا می‌کنند. می‌گوید من حتی اسم احمدی نژاد را نشنیده بودم و اصلا او را نمی‌شناختم.»

منبع: مصباح یزدی، هفته نامهٔ پرتو سخن، ۸ تیر ۱۳۸۴، صفحهٔ آخر.

«[رئیس‌جمهور هم] اعتبارش به نصب رهبر است.»

منبع: مصباح یزدی، محمدتقی، پرسش‌ها و پاسخ‌ها، ج ۲، ص ۵۷.

«وقتی ریاست جمهوری حکم ولی فقیه را دریافت کرد اطاعت از او نیز چون اطاعت از خداست

 منبع: مصباح یزدی، محمدتقی، در جمع گروهی از هنرمندان بسیجی در موسسه آموزشی امام خمینی، به تاریخ ۲۱ مرداد ۱۳۸۸.[۱]

 


ادامه مطلب

هامبورگ در آستانه

 به رسمیت شناختن اسلام در آلمان

به گزارش شیعه آنلاین به نقل از ایکنا، حضور پرجمعیت اقلیت مسلمانان در آلمان به‌ویژه حضور ۵ درصدی از جمعیت ۱.۷ میلیونی شهر هامبورگ حاکی از آن است که اسلام با فرهنگ این کشور عجین شده و چنانچه رهبران و سیاستمداران مسلمان این کشور پیش‌بینی می‌کنند، هامبورگ در آستانه به‌رسمیت شناختن دین اسلام قرار دارد.
رهبران و سیاستمداران مسلمان در این رابطه معتقدند اگر چه به نظر می‌رسد طرح به رسمیت شناختن دین اسلام در حال عملی شدن است، اما کشمکش‌ها در مورد اسلام و تغییرات سیاسی در آلمان ممکن است تصویب این طرح را با مشکلاتی مواجه کند.
«زکریا آلتوگ»، رئیس اتحادیه ترکی ـ اسلامی وابسته به سازمان دیانت ترکیه شعبه هامبورگ، که یکی از بزرگترین سازمان‌های اسلامی آلمان است، در این باره اعلام کرد: اهمیت این طرح برای مسلمانان هامبورگ از آن جهت است که به روشنی بیان می‌کند که مسلمانان بخشی از جامعه آلمان هستند.
وی افزود: برخی حقوق شهروندی مسلمانان در حال حاضر تحت قوانین دولت آلمان اعمال می‌شود، اما با به‌رسمیت شناخته شدن اسلام، این قوانین، مدون شده و ارزش اجرایی بیشتری پیدا خواهند کرد.
«نوربرت موئلر»، تازه مسلمان آلمانی و عضو شورای مساجد هامبورگ، (از بزرگترین انجمن‌های این شهر در شمال آلمان) نیز از نزدیک بودن زمان به‌رسمیت شناخته شدن دین اسلام در هامبورگ خبر داد.
بر اساس این گزارش، چندی پیش «کریستین وولف»، رئیس‌جمهور آلمان، در روز وحدت این کشور اعلام کرد که آلمان ریشه‌های مسیحی و یهودی دارد؛ اما حضور پرجمعیت اقلیت مسلمانان در این کشور حاکی از آن است که اسلام هم جزئی از فرهنگ آلمان است.
پس از گذشت چهار سال، بحث‌ها در مورد ساخت مساجد، ساخت قبرستان و آموزش اسلام در مدارس دولتی با به رسمیت شناخته شدن دین اسلام در هامبورگ پایان خواهد یافت، درحالی‌که بحث‌های جنجال‌آفرین در مورد اسلام و ادغام مهاجران مسلمان در این کشور همچنان ادامه دارد.
در هر حال با به‌رسمیت شناخته شدن اسلام در هامبورگ، مسلمانان می‌توانند در مدارس به تدریس اسلام در کلاس‌های دینی بپردازند که در حال حاضر توسط مسیحیان اداره می‌شود.
همچنین مسلمانان می‌توانند اموات خود را مطابق آداب اسلامی دفن کنند و دانش‌آموزان مسلمان نیز می‌توانند از تعطیلی ایام اعیاد اسلامی برخوردار شوند.
گفتنی است حدود ۴ میلیون نفر از جمعیت ۸۲ میلیون نفری آلمان را مسلمانان تشکیل می‌دهند که بیشتر آن‌ها ترک‌تبار هستند؛ در هامبورگ نیز مسلمانان ۵ درصد از جمعیت ۱.۷ میلیونی این شهر را به خود اختصاص داده‌اند.


گفتگو با دكتر محمد سلطانی‌فر استاد رشته ارتباطات
روزنامه نگاری که نتواند نقد کند، روزنامه نگار نیست
 

تیترآنلاین - دکتر محمد سلطانی فر، دکترای ارتباطات با گرایش روزنامه نگاری، مدیر گروه پژوهش‌های رسانه‌ای مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام و عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی است. وی تالیفات زیادی در حوزه‌های ارتباطات دارد که از آن جمله می‌توان به «پوشش خبری» و «فناوری‌های نوین ارتباطی» اشاره کرد. گفتگویی با او انجام انجام داده ایم که می‌خوانید.

* روزنامه نگاری در چند دهه گذشته، تحولات بزرگی را پشت سر گذ اشته، به نظر شما چه تفاوت‌های در مبانی روزنامه نگاری قدیم و جدید ایجاد شده است؟

** به نظر من یکی از انقلاب‌هایی که ما می‌توانیم نام ببریم که حوزه روزنامه نگاری را نه فقط متحول، بلکه زیر و رو کرده و شخم زده، تکنولوژی‌های جدید ارتباطی است. این تکنولوژی بعد از پدید آمدن، شاید این تاثیر عمیقی که در روزنامه نگاری گذاشت را نتوانست در هیچ حوزه دیگری بگذارد. هم به لحاظ شکلی و هم به لحاظ محتوایی. شاید در برخی دیگر حوزه‌ها فقط شکل یا محتوای را تغییر داده باشد، اما در این حوزه هم سرعت و هم تحول ایجاد کرد و هم محتوا را تغییر داد. امروزه تئوری‌های جدیدی را در حوزه‌های ارتباطی شاهد هستیم که هیچگاه قبل از این نه شاهد آن بودیم و نه می‌توانستیم شاهد آنها باشیم.


ادامه مطلب

روزنامه

روزنامه نشریه ای است که به طور مرتب و منظم تهیه، چاپ و پخش می‌شود و بی هیچ قید و شرطی در دسترس مردم قرار می‌گیرد. روزنامه نه بیانیه است و نه اطلاعیه و برای روشن ساختن افکار مردم بلکه به نشر اخبار و اطلاعات در زمینه‌های گوناگون و انتقاد و صلاح‌اندیشی در امور عمومی می‌پردازد.

خبر چیست؟

پرسشی كوتاه كه پاسخ جویی برای آن بخش وسیعی از ادبیات روزنامه نگاری را شكل داده است .

تعاریف متعددی از خبر وجود دارد :

- خبر گزارش واقعیت هاست اما هر واقعیتی را نمی توان خبر نامید .

- خبر پیامی است كه احتمال صدق و كذب در آن وجود دارد .

- خبر الزاما گزارش رویداد جاری ( تازه ) نیست .

- خبر رویدادی است كه قرار است اتفاق یبفتد .

- رویدادی كه برای یك نفر یا گروهی " ارزش خبری " دارد و برای دیگران ممكن است بی اهمیت باشد .

- اطلاعات مربوط به آنچه رخ داده است ، خبر نامیده می شود .

- خبر مجموعه ای از لغات و عبارات است كه وقوع یا انجام كاری را اطلاع دهد .

- خبر گزارش یك رویداد است ، آنچه یك گزارشگر می نویسد خبر نامیده می شود .

- خبر شامل هر اندیشه و عمل واقعی است كه برای عده كثیری از خوانندگان جالب است .

- خبر گزارش مناسب ، خلاصه و دقیق یك رویداد است نه خود رویداد .

- خبر نخستین گزارش از یك حادثه با معناست كه مورد توجه عامه قرار می گیرد .

- خبر نقل ساده و خالص وقایع جاری است .

- خبر باید فورا پس از حادثه به جریان افتد ، برای عموم جالب باشد ، حاوی اطلاعات تازه باشد ، خنثی نباشد و ادراكات فرهنگی جوامع خاص خود را منعكس كند .


شنبه 27 آذر 1389

تسلیت

   نوشته شده توسط: علی ولی پور دانشجوی علوم ارتباطات اجتماعی گرایش روزنامه نگاری    نوع مطلب :عمومی ،

"آنان که رفتند، کاری حسینی کردند. آنان که ماندند باید کاری زینبی کنند، وگرنه یزیدی‌اند. "

"دیدم عده ای مرده متحرک که بر زنده ی همیشه جاوید عزاداری میکردند!"  

"دکتر علی شریعتی"

شهادت سالار شهیدان،

حسین بن علی علیه السلام

 را به تمامی آزاده خواهان جهان

 تسلیت عرض می نمایم.


میزان درآمد روزنامه نگاران در آلمان

شرق- شغل روزنامه نگاری و خبرنگاری در آلمان از جمله مشاغل نسبتاً پر درآمد به شمار می آید. هر چند میزان درآمد روزنامه نگاران در این كشور با توجه به محل و نوع كار آنها متفاوت است، ولی به طور كلی می توان گفت كه روزنامه نگاران در آلمان از جمله صاحبان درآمد بالا به شمار می آیند. بخش قابل توجهی از روزنامه نگاران آلمانی با بیش از یك رسانه كار می كنند و این مسئله نیز در بالا بودن درآمد آنها موثر است. در گزارش پیش رو تلاش می شود، اطلاعات بیشتری در مورد میزان درآمد روزنامه نگاران در آلمان ارائه شود.


ادامه مطلب

تعداد کل صفحات: 7 1 2 3 4 5 6 7