تبلیغات
منطقه آزاد - مطالب تیر 1391
پنجشنبه 29 تیر 1391

حدود قدرت رسانه ها

   نوشته شده توسط: یه بی نشون    

رسانه می تواند...

1- رسانه می تواند در کوتاه مدت موجب شجاعت و یا ترس همگانی گردد .
2- رسانه می تواند نشان دهنده فر و یا بیچاره گی یک کشور در گستره جهانی باشد .
3- رسانه می تواند ذهن مردم را آرام و یا دگرگون و در هم بریزد .
4- رسانه می تواند گزارش های دروغ و رویدادهای غیر مستند را هم در میان اخبار درست به خورد آدمیان دهد .
5- رسانه می تواند با بستر سازی سیاه ، موج های همگانی ایجاد نموده و برای کسانی اسباب رشد یک شبه را فراهم سازد .
6- رسانه می تواند اموری همانند مراسم های سنتی و یا بزم های همگانی را کاهش و یا گسترش دهد .
7- رسانه می تواند در کوتاه مدت ابله ترین آدمیان را روشنفکر و روشنفکران را خانه نشین بنماید .
8- رسانه می تواند ابزاری باشد برای همبستگی و یا جدایی طلبی در یک کشور .
9- رسانه می تواند موجب افزایش آگاهی های شهروندی گردد .


رسانه نمی تواند...

1- رسانه نمی تواند عشق و خواست های میهنی مردم را نابود و یا حتی سبک بشمارد .
2- رسانه نمی تواند برای همیشه اسطوره ها و بزرگان یک کشور را نادیده بگیرد .
3- رسانه نمی تواند در بلند مدت ، راستی حقیقتی را پنهان و دروغی را راست جلوه دهد .
4- رسانه نمی تواند برای همیشه آدمهای ناشایست را شایسته جلوه دهد.
5- رسانه نمی تواند یک خواست همگانی را برای همیشه کم اهمیت جلوه دهد .
6- رسانه نمی تواند خواهان پس رفت خواسته های مردمی باشد .
7- رسانه نمی تواند گریزگاهی برای سردمداران یک کشور به خاطر انجام ندادن درست کارهای آنان باشد .
8- رسانه نمی تواند خشونت و بخشش بی اندازه از خزانه کشور را توجیه کند .
9- رسانه نمی تواند خودکامگی و پستی هیچ گروه و دسته ایی را پنهان سازد و سعی برای انجام آن رسوایی به بار می آورد


یکشنبه 18 تیر 1391

نقش میاندواب در توسعه تبریز

   نوشته شده توسط: یه بی نشون    نوع مطلب :عمومی ،

گزارش حاضر، یکی از چندین گزارش های صاحب وبلاگ (علی ولی پور) است که در هفته نامه امید تبریز شماره 169 خرداد ماه سال جاری (1391)، یکی از هفته نامه های تاثیرگذار و تا حدودی پرتیراژ تبریز می باشد به چاپ رسید و با بازخوردهای متفاوت دور از انتظار مواجه شد، واکنشی گاه اصولی و گاه غیراصولی؛ خوب و گاهی تند... اما در عرصه رسانه های همگانی هر مطلبی که بدون بازخورد بماند و واکنشی از سوی مخاطب دریافت نکند تعجب برانگیز خواهد بود، یا مخاطب منفعل است یا روزنامه نگار حرفه ای نبوده پس جای نگرانی برای خود روزنامه نگار است که موفق نشده در ذهن مخاطبینش سوالات متفاوتی بوجود بیاورد و هم به سوالات بوجود آمده پاسخ بدهد و مخاطب نیز بی توجه از کنار آن میگذرد درواقع رمزگزار خوبی نبوده که مخاطب آن بخواهد رمزگشایی کند.  گزارش هر چقدر هم کامل باشد بازهم در حوضه عمومی از قاعده کنش و واکنش تبعیت می کند یعنی کنش از سوی رسانه خود آگاهانه است اما واکنش از سوی عموم امکان دارد یاخوداگاهانه باشد یا ناخودآگاهانه...

من تا اتمام این گزارش با افراد مختلف میاندوابی و تبریزی مصاحبه هایی داشته ام افرادی در این میان هم بودند که حاضر به مصاحبه نشده و اگر هم رضایتشان را می گرفتم البته با کلی دوندگی و پررویی که از ویژگی های یک روزنامه نگار باید باشد تقاضای حفظ نام داشتند که اسمی از انان در گزارش به میان نیاید. گزارش به شرح زیر است:

علی ولی پور:

نقش میاندواب در توسعه تبریز

میاندوآب با جمعیتی 250 هزار نفری از شهرهای ارتباطی شمالغرب کشور از شاهراهها و دروازه ورود آذربایجان به کردستان می باشد که از شرق با استان آذربایجان شرقی شهر ملکان، از شمال با دریاچه ارومیه، از جنوب با شاهین دژ و از غرب با کردستان شهر مهاباد همسایگی دارد. جلگه میاندواب به خاطر آب و هوای معتدل و خاک حاصلخیزش مکانی مناسب برای کاشت و پرورش انواع میوه و سبزیجات می باشد که نتیجه آن برداشت محصولات کشاورزی مرغوب است.

میاندوآب را با افراد سرشناس و تولیدات مرغوب آن می توان شناخت، از سرداران شجاع  و دلیری چون حمید و مهدی باکری گرفته تا صنعت قند و شکر و آب رزینه رود آن. کارخانه قند و شکر آن نه تنها قند بخشی از کشور بلکه نیاز قندی آذربایجان و کلانشهر تبریز را نیز تامین می کند.
رزینه رود یا به عبارت زبان محلی آن جغاتو؛ که برگرفته از نام دوم پسر چنگیزخان بخاطر خروشان بودنش نام نهاده اند دارای آبی با کیفیت بالا است که از کوههای چهل چشمه کردستان میان سقز و بانه سرچشمه گرفته و در جلگه وسیع آبروفتی به چند شاخه تقسیم می شود و از گوشه جنوب شرقی به دریاچه ارومیه می ریزد. متوسط آبدهی زرینه رود در ماه 140 میلیون متر مکعب برآورد می شود و بخاطر پرآب بودن آن روی این رودخانه سدی بنا گردیده که از ارتفاع سد رود ارس نیز بلندتر است که به مدد آب این سد نیاز کشاورزی جلگه میاندوآب و قسمتی از دشت های بناب و ملکان را تامین می کند.
این شهر مردمان زحمت کشی دارد و همچنین پتانسیل توسعه را نیز داراست ولی متاسفانه نسبت به دیگر شهرهای همسایه توسعه چندانی نیافته که نشان از بی مهری و بی توجهی مسئولان دارد.
زرینه رود مهم ترین پل ارتباطی تبریز با میاندوآب:
اولین خط آبرسانی به تبریز از میاندوآب صورت گرفت که با مشخصات منحصر به فرد خود از بزرگ ترین طرح های آبرسانی خاورمیانه محسوب می شود. از میان کلانشهرهای ایران تنها کلانشهر تبریز است که آب شرب و مصرفی آن تا صد سال آینده هم تامین است. خط لوله انتقال آب مذکور بخش عظیمی از چرخه صنعتی آذربایجان شرقی را بر عهده دارد به طوری که حیات اقتصادی نیروگاه حرارتی تبریز، پتروشیمی تبریز، نیروگاه سهند بناب و چندین کارخانه و شهرک صنعتی به مصرف آب خط لوله مذکور وابسته است که در صورت قطعی آب ادامه فعالیت این مراکز غیر ممکن می شود.
محمد فرجپور از روزنامه نگاران مطرح تبریز در پاسخ به این سوال که آیا آب ارس می تواند جایگزین زرینه رود شود گفت: پروژه ارس نیازمند اعتبارات و زمان زیادی است در حال حاضر نمی تواند جایگزین خوبی برای زرینه رود باشد، ما اهالی تبریز همچنان نیازمند آب باکیفیت زرینه رود هستیم به طوری که اگر با مشکل آبرسانی این پروژه مواجه شویم این استان با معضل بزرگ در حد فاجعه شاهد خواهد بود. وی در ادامه اضافه کرد: حدود 70% آب شرب کلانشهر تبریز از میاندوآب تامین می شود که الان دومین فاینانس آن را شروع کرده اند.
در ابتدا این طرح با دو خط طراحی شده بود که در صورت بروز حوادثی همچون فرسودگی یکدیگر را پوشش دهند. اما بدلایلی چون عدم اعتبارات کافی و نداشتن عزم جدی همین یک خط لوله هم مسکوت ماند و آهنگ پیشرفت بسیار پایینی داشت به طوری که احداث خط لوله 180 کیلومتری هشت سال طول کشید، یعنی اجرای عملیات این خط لوله از سال 70 در دوره اول دولت هاشمی رفسنجانی آغاز شد و در میانه دوره اول دولت اصلاحات خاتمی به بهره برداری رسید.
محمد فرجپور، سردبیر روزنامه امید تبریز درباره پروژه طرح خط اتیلن که از جنوب ایران به میاندواب کشیده شده ست یادآور شد: بخاطر شهیدان والامقام و دلیری چون حمید و مهدی باکری، وزارت نفت پروژه طرح خط اتیلن را از جنوب به میاندوآب رسانید که اگر خط مذکور به میاندوآب نمی رسید تبریز نیز به آن دسترسی پیدا نمی کرد.
مدیر تفسیرهای سیاسی صداوسیمای تبریز در جواب سوالی مبنی بر تصویب هیئت دولت درباره انتقال خط اتیلن به تبریز چه تاثیری در توسعه این شهر می تواند داشته باشد گفت: بزرگ ترین پتروشیمی شمالغرب کشور در تبریز است که این پروژه می تواند توسعه تبریز را تا دو برابر افزایش دهد.
ایشان خاطر نشان کردند: مردم میاندوآب باید فکر بومی را کنار گذاشته و نسبت به خط انتقال آب و اتیلن به تبریز دیدگاه ملی داشته باشند.
فرجپور با اشاره به حضور پررنگ نخبگان میاندوآبی و فعالیت آنها در حوزه های علمی در توسعه تبریز گفت: حدوداً 500 نخبه علمی میاندوآبی در حوزه های دانشگاهی چه دانشگاههای دولتی، آزاد و علمی کاربردی جذب تبریز شده اند و جایگاه علمی و دانشگاهی بالایی دارند. برخی از بلندپایه های ادارات نیز از نخبگان این شهر است. مثل دکتر رجب زاده مدیرکل آب فاضلاب استان آذربایجان شرقی.
وی در پایان اظهار امیدواری کرده و از مسئولان خواهش کردند که مسیر تبریز-میاندوآب، میاندوآب-کردستان و کردستان-اهواز اتوبان شود تا میاندوآب بتواند جایگاه واقعی خود را در منطقه ایفا کند.