تبلیغات
منطقه آزاد - مطالب تاریخ
چهارشنبه 8 اردیبهشت 1389

انقلاب فرنسه

   نوشته شده توسط: یه بی نشون    نوع مطلب :تاریخ ،

انقلاب فرانسه

در سال 1789 میلادی، در فرانسه، انقلابی روی داد كه معروف به “انقلاب كبیر فرانسه” شده است. این انقلاب را فراماسونرها و طرفداران ایده‌های بورژوازی رهبری كردند و در متن “پروتكل‌های صهیونیزم جهانی” آمده است كه: «ما این انقلاب را “انقلاب كبیر” نامیدیم».


انقلاب فرانسه یك انقلاب لیبرال - بورژوایی بود. قبل از وقوع انقلاب و در زمان سلطنت لویی شانزدهم، فرانسه دارای یك مجلس طبقاتی بود و اشرافیت فئودال از مزایای ویژه‌ای برخوردار بودند كه نمایندگان بازرگانان و سرمایه‌داران و صاحبان صنایع فاقد آن امتیازها بودند. در جریان انقلاب فرانسه، رهبری با سرمایه‌داران و بازرگانانی بود كه ایده‌های بورژوایی و عصر روشن‌گری را در سر داشتند و تحت شعار “برابری” خواهان حقوق برابر با اشراف و لغو امتیازات ویژة فئودالی بودند.
بورژوازی، ذیل شعار “آزادی”، محدود شدنِ قدرت سلطنت و گسترش نفوذ زرسالارانِ صاحب سرمایه (بازرگانان، رباخواران، صاحبان صنایع) را طلب می‌كرد و توده‌های مردم كه اكثراً از دهقانان فقیر و پیشه‌ورزان خرده‌پا و گروه كم‌جمعیت كارگران صنایع تشكیل می‌شد، در آرزوی لغو مالیات‌های فئودالی و عشریه‌های اجباری به كلیسا بودند. توده‌ها تحت هدایت افرادی مثل “میرابو”، “مارا”، “دانتون”، “ربسپیر” و تأثیرپذیری از ایده‌های فیلسوفان عصر روشن‌گری به ویژه افرادی مثل “ولتر” و “روسو” علیه سلطنت مطلقة لویی شانزدهم طغیان كردند و در 14 فوریة 1789 “زندان باستیل” را كه نماد استبداد خاندان “بوربون” بود، ویران ساختند.
با عقب‌نشینی لویی شانزدهم، سلطنت مشروطه تشكیل شد و بورژوازی لیبرال، بخش عمده‌ای از قدرت را به دست گرفت. در فاصلة سال‌های 1790 - 1792 قدرت غالباً در دست كلوپ سیاسی “ژیروندَن”‌ها یعنی نمایندگان سرمایه‌داری لیبرالِ خواهان سلطنت مشروطه قرار داشت. شاكلة كلوپ “ژیروندن”ها توسط فراماسونرها اداره می‌شد و رهبران معروف آن “میرابو” فراماسونر بودند. اینان در مجلس ملی فرانسه، قوانین بسیاری به نفع سرمایه‌داران و به منظور بسط سكولاریسم به تصویب رساندند، اما فكر چندانی به حال توده‌های فقیر دهقانان و كارگران نكردند. از این رو موج اعتراضات اقشار فرودست، دوباره بالا گرفت و این‌بار نمایندگان جناح تندرو و بورژوازی كه “ژاكوبن”‌ها نامیده می‌شدند به قدرت رسیدند. ژاكوبن‌ها نیز اكثراً فراماسونر بودند و رهبر آنها “ربسپیر”، سخت تحت تأثیر ایده‌های دموكراتیك “ژان ژاك‌ رسو” قرار داشت. در قریب دو سال حكومت ژاكوبن‌ها (1792 - 1794) در فرانسه، رژیم جمهوری اعلام شد و علی‌رغم شعارهای بسیار در خصوص “حقوق بشر” و “آزادی”، دوران “ترور و وحشت” حاكم شد و نزدیك چهل‌هزار نفر توسط جمهوری انقلابی مدافع حقوق بشر با گیوتین گردن زده شدند و ده‌ها هزار نفر بازداشت و روانة زندان‌ها شدند و جو اختناق شدیدی پدید آمد.


ادامه مطلب